یاد خسرو گلسرخی و کرامت دانشیان شهیدان دلاور مردم ایران گرامی باد

0
317

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۱۱/۲۸-یاد خسرو گلسرخی و کرامت دانشیان شهیدان دلاور مردم ایران گرامی باد!

در روز ۲۹بهمن۵۲،  خسرو گلسرخی، شاعر آزاده و انقلابی و کرامت دانشیان، فرزند دلیر خلق، به‌دست جلادان ساواک به‌شهادت رسیدند. آنان روشنفکران انقلابی و آزاده‌یی بودند که در سالهای حاکمیت اختناق شاه  سرفراز و تسلیم نا‌پذیر به دفاع از آرمانهای انقلابی توده‌ها پرداختند و  سرانجام نیز با عبور از میدان شکنجه و تیرباران با خون خود بر شکست‌ناپذیری خلق و پیشتازان جان برکفش گواهی دادند.

رژیم شاه خائن با ترتیب دادن یک دادگاهی پوشالی بر آن بودند که با نمایش عناصر زبون و واداده، از یکسو چهرهٌ انقلابیون واقعی و پاکباز را بیالایند و از سوی دیگر مردم و روشنفکران را مرعوب و مأیوس کنند. اما در چنین شرایط حساسی که دادگاه علنی اعلام شده بود، دفاعیات پرشور و افشاگرانهٌ گلسرخی و دانشیان میز توطئه ساواک را بر سر خود آنان خراب کرد.  این دو فرزند دلاور خلق با مرزبندی قاطع خود با عناصر خودفروخته دادگاه را به صحنهٌ‌ رودررویی آشکار انقلاب و ضد انقلاب تبدیل کردند.  این دفاعیات چنان تأثیر گسترده‌یی بر مردم داشت که شاه را از غلط کردهٌ خود پشیمان ساخت. چرا که مردم نه تنها مرعوب آن  محاکمات فرمایشی نشدند بلکه از فردای آن روز تمامی خلق، از دانشجویان و روشنفکران گرفته تا مردم کوچه و بازار و در هر مدرسه و خانه و کارخانه‌یی، در شهرهای سراسرکشور، یکپارچه و یکدل جسارت و پایمردی این دو فرزند قهرمان خود را ستودند.  زیرا همه خوب می‌دانستند که دشمن فریاد حق‌طلبانهٌ آنان را جز با گلوله و اعدام پاسخ نخواهد داد.آری، این دفاعیات پرشور و انقلابی، که شاه حتی جرأت نکرد که تمامی آن را پخش کند، به یکی از نقاط برجسته و فراموشی‌ناپذیر مبارزهٌ مردم ایران علیه دیکتاتوری شاه تبدیل شد.

گلسرخی در مقابل ژنرالهای ارتش شاه که در مقام قاضی نشسته بودند، دلیرانه می‌خروشید که، «من برای جانم چانه نمی‌زنم، حتی برای عمرم چانه نمی‌زنم، چرا که فرزند خلقی مبارز و دلاور هستم».

و آرمان انقلابیون و مبارزات آزادیخواهانه را با بیانی بسیار زیبا و حماسی در دفاعیاتش بیان نمود و گفت:

«زندگی امام‌حسین نمودار زندگی اکنونی ماست که جان بر‌کف برای خلقهای محروم میهن خود در این دادگاه محاکمه می‌شویم. او در اقلیت بود و یزید، بارگاه، قشون، حکومت و قدرت داشت. او ایستاد و شهید شد، هرچند که یزید گوشه‌یی از تاریخ را اشغال کرد ولی آن‌چه که در تداوم تاریخ تکرار شد، راه حسین و پایداری او بود، نه حکومت یزید. آن‌چه را که خلقها تکرار کردند و می‌کنند، راه حسین است». به‌راستی هم آن‌چه تداوم یافت راه مبارزه تا آخرین نفس بود که سرانجام به سرنگونی رژیم ضدخلقی شاه منجر شد.

همرزم انقلابی گلسرخی، کرامت دانشیان نیز در همان بیدادگاه با دلاوری گفت: «من مبارزهٌ مسلحانه را تأیید می‌کنم». و به ‌این ترتیب تمامیت دستگاه اختناق و سرکوب را مورد حمله قرار داد.

دادگاه گلسرخی و دانشیان جلوه‌یی از پایداری و استواری قهرمانانی بود که ننگ سازش و ذلت را پذیرا نشدند و با دفاع فعال و جسورانه‌شان از مبارزهٌ مسلحانهٌ انقلابی و ضرورت سرنگونی رژیم شاه نشان دادند «کسانی که برسر زندگیشان چانه نزنند» توانایی رسوا کردن دشمن را در اوج قدر‌قدرتی و نمایشهای پوشالی دارند.

خسروگلسرخی و کرامت دانشیان  در سحرگاه ۲۹بهمن۵۲، به‌جرم وفاداری به‌آرمانها و عشق به‌آزادی به‌جوخهٌ تیرباران سپرده شدند.

ای تفنگ، ای وفادار

بخشی از شعر آوازهای پیکار

شهید خسرو گلسرخی

باید تیر دیگری برداشت

باید با گلوله درآمد

این که اینک قطره

          قطره

                قطره

                   جاری است

این خون متلاشی و جوان رفقاست

ای گرمترین آفتاب

برشانه‌هامان بتاب

ما همان رسولان عریان رنجیم

یاد خسرو گلسرخی و کرامت دانشیان

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95