میلاد حسین پیامبر جاودان آزادی مبارک باد!

0
426
میلاد حسین پیامبر جاودان آزادی
میلاد حسین پیامبر جاودان آزادی مبارک باد!

دانشجو آنلاین۱۳۹۸/۱/۱۹-میلاد حسین پیامبر جاودان آزادی مبارک باد!

میلاد حسین پیامبر جاودان آزادی مبارک باد!
حسین بن‌علی(ع)، در سوم ماه شعبان سال چهارم هجری در مدینه متولد شد و با ولادت برادر بزرگترش، حسن بن‌علی امام مجتبی(ع)، تنها ۱۱ماه فاصله داشت. حسین(ع) دومین فرزند امیر‌المؤمنین علی ‌بن‌ابی‌طالب و فاطمه‌زهرا سیده‌النساء(ع) بود.
پس‌از تولد حسین(ع) و هنگامی‌که نوزاد را نزد پیامبر(ص) بردند، پس‌از آن‌که پیامبر(ص) لختی در چهره نواده‌اش نگریست، اشک از چشمانش جاری شد و گریست و آن‌گاه در پاسخ حاضران فرمود: «هم‌اینک جبرئیل به‌من خبر داد که این فرزندم در سرزمینی به‌نام کربلا، با فرزندان و یارانش کشته خواهد شد». حدود ۳۰سال بعد، مشابه همین پیام با جزئیات بیشتری از زبان علی(ع) بیان شد و در تاریخ ثبت گردید.
با این وقوف و آگاهی، بسیار روشن است که آن‌حضرت در انتخابهای شگفت مبارزاتی و تاریخ‌ساز خود دربرابر بنی‌امیه، به‌مأموریتی می‌اندیشید که دلوا‌پسی سلامت و اندیشه در‌بردن جان، در آن بی‌اعتبار بود و این‌چنین، سنتی برجای ماند تا نسلهای آتی که در پرتو طریق او مسیر آزادگی را در پیش می‌گیرند، به‌عمیق‌ترین الهام و آموزشهای فدای تمام‌عیار و عاشقانه، دسترسی پیدا کنند.

امام‌حسین از زبان پیامبر
۱٫ مطابق منابع شیعه و سنی، پیامبر(ص) در شأن حسن و حسین فرمود:
«هما امامان قاما او قَعَدا». آن دو، پیشوای مؤمنان هستند، خواه قیام و حکومت کرده و خواه خانه‌نشین باشند.
کلمه «امام» به‌ دو ‌مفهوم به‌کار می‌رود. یکی به‌مفهوم زمامدار اصلی کشور، یعنی همان رئیس‌کشوری که همه والیان و فرمانداران باید از او تبعیت کنند. روشن است که در کلام بالا برای حسن و حسین(ع)، منظور پیامبر(ص) از این کلمه، مفهوم زمامدار نبوده است چراکه فعل «قعدا»، (خواه نشسته باشند)، با معنی امام زمامدار تناسبی ندارد. معنی دیگر «امام»، همان مفهومی است که نزد ما ایرانیان و فارسی‌زبانها معروف و رایج است؛ یعنی همان «پیشوا» و مقتدای آرمانی و معنوی. قابل‌توجه است که آن‌حضرت این کلام و این جایگاه را به‌هنگامی درمورد حسن و حسین(ع) اعلام می‌فرماید که آنان هنوز بسیار کودک بوده و به‌طور‌ عملی، در معرض پیشوایی نبودند.
۲٫ اما فرموده معروف پیامبر(ص) که به‌طور خاص در شأن حسین(ع) اعلام داشت، چنین است: «خداوند دوستداران حسین را دوست می‌دارد».

سخنان حسین (ع ):
«دعوت‌کردن به‌امور پسندیده و زینهار دادن از ناپسندیها عبارت است از: فراخواندن مردم به‌حقیقت اسلام، همراه با باز‌پس‌گرفتن و دادن حقوق ستم‌دیدگان، افشا و محکوم‌کردن ستمکاران، تقسیم عادلانه درآمدهای خزینه و غنایم، و دریافت شایسته زکات و مالیات و مصرف بر‌حق آنها».
آن‌گاه، امام‌حسین(ع) پس‌از مشخص‌کردن تعریف بالا و تأکید بر‌حقوق آنها که تحت‌ستم و استثمار قرار می‌گیرند، خطاب به‌نسل آگاه و دانایان معاصر خویش، چنین می‌فرماید:
«اگر به‌درستی فهم کرده بودید، بزرگترین مصیبت و فاجعه‌یی که دامن‌گیر شماست، محروم‌شدن از خدمت و انجام‌وظیفه در موضع دانایان و فریاد‌رسی دیگران و راهنمایی آنان است. بزرگی این فاجعه در این است که این ارزشها و فرامین عادلانه عقیدتی، ودیعه‌یی است که به‌ ”نسل آگاه“ سپرده شده است، به‌نسلی که توانایی تشخیص امور «درست و نا‌درست» را دارد و «باید و نباید مورد‌نظر خداوند، امانتی است که دردستان این نسل قرار دارد و تنها راه جریان‌یافتن این ودیعه خداوندی، شما دانایان جامعه هستید، حال‌آن‌که در‌عمل، دستتان از چنین‌چیزی کوتاه است».

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95
#دانشجو_آنلاین

نظر بدهید