شهریه های دانشجویی ؛چرا دانشگاهها شهریه دریافت می کنند؟ قسمت دوم

0
481
شهریه های دانشجویی
شهریه های دانشجویی ؛چرا دانشگاهها شهریه دریافت می کنند؟ قسمت دوم

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۱۰/۳-شهریه های دانشجویی ؛چرا دانشگاهها شهریه دریافت می کنند؟قسمت دوم
شهریه های دانشجویی ؛
چرا دانشگاهها شهریه دریافت می کنند؟
روش دوم؛ ظرفیت مازاد
سالهاست که “استفاده از ظرفیت مازاد” در دانشگاه های دولتی تبدیل به بهانه ای برای افزایش پذیرش دانشجویان پولی شده است؛ انگار نه انگار که اگر پتانسیلی موجود است، می‌تواند به افزایش پذیرش دانشجویان دولتی هم تعبیر شود! ظرفیتی که چون هر ساله میلیاردها تومان به جیب دانشگاه ها می‌ریزد، به شکل گیری پردیس‌های بین‌المللی منجر شده و به نوعی با خلق ظرفیت‌های مازادِ جدید، با توسعه هم مواجه می‌شود!
به زبان ساده دانشگاه های دولتی ظرفیت پذیرش عمومی خود را محدود می سازند و در عوض به ظرفیت مازاد می افزایند چون با ظرفیت مازاد می توانند دانشجویانی را جذب کنند که مجبورند پول کامل شهریه را پرداخت نمایند.
دانشگاه‌های دولتی تحت عنوانهایی مانند پذیرش «غیرحضوری و مجازی»، «دانشجوی پولی»، «دانشجوی شبانه» و … با مقوله شهریه عجین شده و روز به روز از سهم و ظرفیت آموزش رایگان در این دانشگاه ها کاسته می شود.
شروع این اتفاقات به زمانی بر می‌گردد که سالها پیش مسئولان تصمیم گرفتند با استفاده از ظرفیت مازاد دانشگاه‌های دولتی(!) برای جذب دانشجویان پولی بهره ببرند؛ اتفاقاتی که همان زمان موجب بروز واکنشهای گاه تندی در سطح برخی دانشگاههای کشور شد و معترضان این اقدام را در مخالفت با اصل آموزش رایگان دانسته و اعتقاد داشتند که اگر ظرفیتی وجود دارد، می‌بایست به پذیرش بیشتر دانشجوی دولتی منجر شده و در اختیار مردم قرار گیرد.
این دیدگاه زمانی قوت می گیرد که بدانیم ظرفیت آموزش رایگان در دانشگاه های دولتی به مرور زمان با کمترین میزان رشد مواجه شده (به تعبیر دیگر، با توجه به رشد روز افزون همه مولفه های موجود در کشور، رشد غیر قابل قبولی داشته) اما در نقطه مقابل، روز به روز بر تعداد پذیرفته شدگان در قالب دوره های پولی افزوده شده و به جایی رسیده ایم که خبر می رسد، دانشگاه تهران در کنکور دکترای امسال، تقریبا به ازای هر سه ظرفیتی که به دانشجویان روزانه در رشته های مختلف اختصاص داده، یک یا دو ظرفیت هم برای پذیرش دانشجو به صورت شبانه در نظر گرفته است.
این در حالی است که با “راه اندازی دانشگاه تهران 2″، ماجرا عملا به فاز تجاری گره خورده و به سرعت در سایر دانشگاه های مادر تکثیر شد. مصوبه ای که بر اساس قانون برنامه پنجم توسعه و بر مبنای استفاده از “ظرفیت مازاد” دانشگاه های دولتی به اجرا گذاشته شد و در کنار شائبه هایی مانند ترویج “مدرک فروشی”، گوش متقاضیان ادامه تحصیل را به واژه “پردیس بین المللی” آشنا کرد.
اینجاست که تاکیدات متعدد وزارت علوم مبنی بر اینکه “پذیرش دانشجویان داخلی در پردیس ها غیرقانونی است”، به حاشیه رانده شده و در کنار جذب متقاضیان داخلیِ تحصیل در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا در این شعبه‌ها دانشگاه های دولتی، شهریه های دریافتی با رشدی غیر قابل باور مواجه می شوند؛ رشدی که به گواه روزنامه اعتماد و بر اساس دفترچه راهنمای کنکور دکترای امسال، در پردیس های دانشگاه تهران به مبلغ ۴۵ و ۵۵ میلیون تومان [علی الحساب] رسیده و افزایش ۳۰۰ درصدی را نسبت به شهریه ۱۶تا ۲۱میلیونی سال های گذشته نشان می دهد.
بدین ترتیب تنها سهم دانشگاه تهران از دانشجویان پولی دکترا در سال جاری به بیست میلیارد تومان می‌رسد تا با شنیدن سخنان وزیر علوم، مبنی بر اینکه ظرفیت دکترا را حتی تا سه برابر فعلی یعنی ۱۲ هزار هم می‌توان افزایش داد، نا خودآگاه افزایش سهم دانشگاه ها برای جذب دانشجوی پولی در سایه این افزایش ظرفیت به ذهن متبادر شده و تحصیلات تکمیلی در قامت تجارتی پر سود در نزد مسئولان رخ نشان می دهد
اکنون کافی است که بدانیم مشکلات ارزی به یاری این مقوله شتافته و شاید امروزه شهریه های گزاف این پردیس ها در قیاس با هزینه تحصیل در دانشگاه های دیگر کشورها تا حدودی مقرون به صرفه تر شده باشد؛ اینجاست که مسائلی مانند ارتقای سطح آموزش به محاق رفته و تشکیل کلاس ۵۰ نفر در مقطع کارشناسی ارشد (همانگونه که هم اکنون در برخی رشته ها به چشم می خورد!)، توجیه یافته و مسائلی مانند تبدیل بورسیه خارج از کشور به داخل، تقلیل هیات علمی، افزایش نرخ بیکاری در متخصصان، افت رتبه دانشگاه های کشور در سطح بین المللی و …، تبدیل به مسائلی می‌شوند که مجالی برای رسیدگی به آنها وجود نخواهد داشت.
ادامه دارد………….

شهریه های دانشجویی ؛چرا دانشگاهها شهریه دریافت می کنند؟
خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

نظر بدهید