بی برنامگی برای آینده دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی-قسمت اول

0
358
بی برنامگی برای آینده دانشجویان
بی برنامگی برای آینده دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی-قسمت اول

دانشجو آنلاین ۱۳۹۷/۳/۱۱-بی برنامگی برای آینده دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی-قسمت اول

به قلم :دکتر محمد نقدی استاد دانشگاه

بی برنامگی برای آینده دانشجویان

کسی که بطورطبیعی و پیوسته تحصیل کرده باشد، حس و هوای دوران دانشجویی را سپری نموده باشد و شور و شوق خانواده و آشنایان را دیده باشد، احتمالا تصدیق می کند که اغلب برای داشتن آینده بهتر برای زندگی خود و رسیدن به کار و شغلی مناسب و مرتبط به تحصیلات و عده ای بعلاوه برای ترقی و رشد کشور و جامعه شان وارد دانشگاه با امیدها و آرزوهای فراوانی شده و می شوند.
تصور کنید دانشجویانی که با شور و شوق، عمر و زندگی شان را به تحصیل بطور جدی و مستمر با وضعیت خوب صرف نمایند و حتی ادامه تحصیل دهند و به مراتب بالاتر علمی هم برسند، پس از آن چه باید بشود؟

اگر شغل مناسب و مرتبط با رشته و تحصیلاتشان که هیچ، حداقل شغلی مناسب و آینده ای مطمئن/معین پس از دهها سال تحصیل و هزینه برای خود، خانواده و جامعه بدست نیاورند، چه می شود و یا چه باید گفت و کرد؟!

واقعیت امروز اغلب تحصیل کردگان دانشگاهی کشور ایران چنین است.
اینکه کنترل و برنامه ای بلند مدت علمی و آینده نگرانه بر گسترش دوره های تحصیلات دانشگاهی در این کشور وجود نداشته و ندارد واقعیتی تلخ و اسفبار است؛
اینکه اغلب مراکز به اصطلاح علمی و از جمله دانشگاههای دولتی/ملی هم اغلب به بنگاههای اقتصادی و دکان کاسبی و مدرک دادن تبدیل شده اند نیز واقعیت ملموسی است؛
گسترش بی رویه دانشگاههایی با عناوین مختلف ناشی از سیاستهای سطحی و مدیریتهای غیرعلمی و عامیانه روزمره نگر و رانتی از یک طرف و جو دهه های اخیر جامعه و کشور که تحصیلات دانشگاهی آمال و آرزوی خانواده ها و جوانانشان بوده است و حتی در این میان عقده هایی؛ بین بسیاری از کسانی که نتوانسته بودند از موانعی مانند آزمونها و سدهای دیگر ورود به دانشگاهها به راحتی بگذرند و یا نگذرند، نیز واقعیتهای به هم مرتبطی هستند.
عوامل دیگری نیز سبب افزایش پذیرش دانشجو و بی کیفیتی آموزش عالی و افزایش جمعیت زیاد فارغ التحصیلانی شده است که با حداقل استاندارهای آموزشی موجه نشده اند.

با این وجود حتی اگر ٣٠ درصد از دانشجویان را علاقمند به علم و دانش فرض کنیم که در یک سیستم آموزش عالی استاندارد باید پذیرش می شدند، برای اینان نیز برنامه ای وجود ندارد!
در بهترین حالت عده ای به سمت رشته های دارای بازار کار بهتر می روند؛ کما اینکه امروزه متقاضیان رشته علوم تجربی در دوره دبیرستان بسیار و بطور معناداری از رشته های دیگر بیشتر شده است که علت آن چیزی بجزوضعیتی نیست که پزشکان و صنف علوم پزشکی در کل،
با سیاستهای خاص جامعه علوم پزشکی،
شاید بهتر از وزارت علوم، باعث شده اند که این ظرفیت ها کماکان محدود و با توجه به نیاز جامعه باشد؛ سوای از واقعیتی که پزشکی و سلامت در هر صورت بازار دارد و افراد هم از هر چه بگذرند به جسم و جان خود توجه می نمایند!
بجز سهمیه ها و نیازهای بسیار محدود بعضی سازمانها و نهادها به رشته ها و تخصص های دیگر، بقیه چکار کنند؟
چه برنامه ای برای آینده و کار آنها وجود دارد؟

ادامه دارد ……

بی برنامگی برای آینده دانشجویان

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95
#دانشجو_آنلاین
#دانشجو_براندازم

گذاشتن پاسخ