ایران-محیط زیست-عدم رسیدگی و وعده های بی سرانجام مسولین در حل مسئله کم آبی در چابهار

0
573
عدم رسیدگی و وعده های بی سرانجام مسولین در حل مسئله کم آبی در چابهار
عدم رسیدگی و وعده های بی سرانجام مسولین در حل مسئله کم آبی در چابهار

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۴/۲۹-به گزارش دانشجو آنلاین، به نقل از چهاربهاران، شهر چابهار یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان است که مردمش با مشکلات کم آبی مواجه هستند. این شهرستان علی رغم داشتن سدهای ذخیره ساز بزرگ آب هم چنان از مشکل چندین ساله بی آبی رنج می برد. علاوه بر ضعف‌های طرح ‌های آبی در بخش کشاورزی، مشکل آب شرب روستایی در این شهرستان همچنان باقی مانده، این مشکل به قدری حاد است که به گفته بخشی از مردم، مهاجرت اکثر مردم روستایی چابهار به علت کم آبی و عدم امکان کشاورزی است.
روستای دلگان ملافقیر در شهرستان چابهار در شرق این شهرستان وفاصله ۷۵ کیلومتری آن، از روستاهای توابع بخش دشتیاری ودر ضلع شرقی شهر نگور مرکز بخش دشتیاری وفاصله ۳۵ کیلومتری آن و قسمت غربی رودخانه باهوکلات که در فاصله دوکیلومتری آن قراردارد اهالی این روستا که نزدیک شصت خانوارمی باشند، درگذشته در حاشیه رودخانه باهوکلات سکونت داشتند که حدود بیست سال قبل به دلیل مشکلاتی ازقبیل عدم دسترسی به امکاناتی مانند جادّه، مدرسه، آب آشامیدنی سالم، برق و…به مکان فعلی نقل مکان کردند این روستا درگذشته به دلیل قرارگرفتن در حاشیه رودخانه باهوکلات و وجود زمینهای حاصلخیز دراطراف آن درفصول بارانی سال به عنوان مکان مناسبی جهت کوچ دامداران وکشاورزان بسیارموردتوجّه بوده است.
منبع تأمین آب مردم این روستا و همچنین روستاهای بخش منطقه دشتیاری، تلنگ و پلان که از بی آبی رنج می برند هوتک و چاله های آب است.
در این روستاها مردم به سبب خشکسالی و کمبود آب آشامیدنی از گودالی که در زمان بارندگی از آب باران پر می شود و به آن هوتک می گویند استفاده می کنند.
ساخت هوتِگ در منطقه دشتیاری از زمان های بسیار قدیم آغاز شده است و گودال های حفر شده با اشکال هندسی دایره، مستطیل، مربع و به عمق بیش از پنج، ۱۰، ۲۰ و حتی بیشتر است که در زمینی با بافت ریزدانه (رسی و سیلتی) توسط بومیان منطقه چابهار احداث شده است و اطراف آن دیواره خاکی با ارتفاع حدود یک تا دو متر ایجاد می شود.
مردم این روستاها حدود ۵ کیلومتر در هوای گرم و گاهی پای پیاده و با چارپا برای تهیه آب آشامیدنی خودشان را به هوتک روستاها که وضعیت نه چندان مناسبی است تامین می کنند.
رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان چابهار گفت: هوتگ اصطلاحی بسیار آشنا برای مردم جنوب شرق کشور بویژه مردم بلوچ منطقه دشتیاری چابهار است.
عبدالغنی رئیسی افزود: بومیان این منطقه قدمت هوتگ را به بیش از چند هزار سال قبل از اسلام یا قبل از حمله مغول می دانند که تا به امروز همچنان آب آشامیدنی و کشاورزی مردم منطقه را تامین می کند.
وی ادامه داد: حجم مخزن هوتگ معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ هزار مترمکعب بوده و تغذیه آن از طریق دروازه یا کانال آبرسان صرفا از سیلاب ها صورت می گیرد.
به گفته رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان چابهار؛ از ۴۳۸ روستای شهرستان چابهار فقط ۱۶ روستا آب سالم و بهداشتی بصورت شبانه روزی دارند.
آب شرب بعضی از روستاها با تانکر آبرسانی می شود، متاسفانه این آب جوابگوی مردم نیست و آنها ناچارند از آب گندیده هوتک ها استفاده کنند. سرانه آب برای اهالی روستاهای بخش تلنگ برای هر نفر ۱۵ لیتر است.
این شرایط در حالی تقریباً به قوت خود باقی مانده که بارها و بارها مردم جنوب استان درخواست حل این مشکل ابتدایی را داشته‌اند، اما دولت حتی موافق افزایش سهمیه ۱۵ لیتری آب روستائیان هم نبوده است.

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

نظر بدهید