ایران-آتنا فرقدانی: “سلول فاقد دستشویی”

0
997
ایران-آتنا فرقدانی: "سلول فاقد دستشویی"

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۷/۶-به دلیل انتشار ویدیویی که از ضرب و شتم خود توسط زندانبانان سخن گفته بودم و پس از تبعید به زندان قرچک و انتقال دوباره به بند ۲ الف سپاه پاسداران، در سلول های انفرادی، سه ماه شرایط سخت و ناگواری بر من تحمیل شد. یکی از این شرایط ناگوار تحمیلی که به نوعی شکنجه ی سفید محسوب می شد این بود که در سلولی قرار داده شدم که دستشویی در آن موجود نبود و باید کاغذی را از زیر درب سلول بیرون قرار می دادیم تا زندانبانان از دوربین دیده و سپس با چشم بند به خارج سلول منتقل شده و به دستشویی می رفتیم. گاهی اوقات زمان بسیار طولانی می گذشت و زندانبانان نمی آمدند و مجبور می شدم روی شکم بخوابم و یا به صورت چهار زانو نشسته و خودم را جمع می کردم و به زمین می فشردم تا مقداری از درد شکم بکاهم. هرگاه درب سلول را می کوبیدم تا به دستشویی بروم از سوی زندانبانان مورد توهین و تحقیر قرار می گرفتم و می گفتند از ساعت ۲۳:۰۰تا ۸ صبح برای رفتن به دستشویی اجازه ی خروج از سلول را ندارید. اعتصاب غذا و عدم رسیدگی های پزشکی پس از شکستن آن به تکرر ادرار منجر شده بود و باعث گردید تا ۲۶ روز تمام را شب ها به روی شکم خوابیده و از درد به خود می پیچیدم. با وجود آنکه بارها به این موضوع معترض شده بودم متاسفانه ترتیب اثری داده نشد؛ تا اینکه شب ۲۶ نتوانستم تحمل کنم و در یکی از پتوهای سربازی داخل سلول ادرار کردم. صبح زود درب سلول را کوبیدم و یکی از زندانبانان آمد و پتو را به سمتش پرتاب کردم و بر سر او فریاد کشیدم:” شما بویی از انسانیت نبردید و…” او تنها نیشخندی نثارم کرد و درب سلول را بست. چند ساعت بعد به سلولی که دستشویی در آن موجود بود؛ منتقل شدم که در آن سلول هم بوی تند فاضلاب می پیچید و سردرد و حالت تهوع را به همراه داشت. پس از گذشت دو سال و اندی از روزهای انفرادی، هنوز با کابوس های شبانه ام دست و پنجه نرم می کنم.گاهی به پشت بام می روم و با فکر کردن به داشتن خانواده و دوستان مهربانی که در کنار خود دارم؛ آرامشی عمیق سراسر وجودم را می گیرد و هر غروب را با “لبخندی”به امید طلوع صبح روز بعد به نظاره می نشینم…

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

نظر بدهید