پرستوهای خونین بال شماره ۶

0
116
پرستوهای خونین بال شماره ۶

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۷/۳-مجاهد شهید نسرین آقاعلی سیچانی
مقاومت بی همتای میلیشیای مجاهد خلق
مجاهد شهید نسرین آقاعلی سیچانی؛ دانش آموز سال دوم دبیرستان بود که او را بهمراه مادرش (ایران دهقان) و برادر و همسر برادرش و خواهرش دستگیر کردند. همه آنها فعال و هوادار سازمان مجاهدین بودند. ولی در بین همه آنها، شور و عشق نسرین به سازمان و آرمانش چشمگیرتر بود.
روحیه مقاوم او، علیرغم سن کمی که داشت همه پاسداران را به عجز واداشته بود. او را از همان ابتدای دستگیری به زیر شدیدترین شکنجه ها بردند ولی نتوانستند از او کلامی بشنوند. روحیه ی سرشار و سر حال او زبانزد همه زندانیان بود و پاسداران جنایت پیشه؛ برای اینکه روحیه مقاوم او را درهم بشکنند، در مقابل چشم مادرش او را زیر شکنجه برده و مورد اذیت و آزار قرار می‌دادند. شکنجه‌گران و پاسدران از او می ترسیدند و به همین دلیل تا زمانی که او را برای اجرای حکم اعدام می بردند، بشدت تحت کنترل بود.
سال 1362 بود که یک شب از بلندگوی زندان عادل آباد شیراز نام او را صدا زدند. مادرش «ایران دهقان» هم در بند بود. نسرین مثل پرنده ای از جا پرید و گفت من می خواهم پیش اشرف و موسی بروم . مادر دهقان هم از جا پرید. ابتدا باورش نمی شد، ولی لحظاتی بعد متوجه شدکه دیگر زمان خداحافظی رسیده است.
نفس ها در سینه حبس شده بود. خدایا با نسرین چکار دارند؟ مادر سراسیمه رو به پاسداران گفت مرا هم با نسرین ببرید! شکنجه گر معروف زندان عادل آباد بنام « مجید تراب پور» جواب داد که نمی‌شود تو بیایی. هر چه مادر اصرار کرد بی فایده بود. اما مادر دهقان دست برنداشت و با اصرار خواست که هر جا دختر دلبندش را می برند؛ او را هم ببرند و سرانجام دژخیمان را وادار کرد که او را همراه با نسرین به زندان سپاه شیراز منتقل کنند.
اما دژخیمان پس از دو روز نسرین را از مادرش جدا کرده و زیر شکنجه های وحشیانه قرار دادند و به وی تجاوز کرده و سپس او را به جوخه اعدام سپردند.
پیکر پاک نسرین دلاور هیچگاه به خانواده اش تحویل داده نشد.
مادر دهقان پس از شهادت دخترش؛ ۵ سال در زندان ماند…..

 

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ