سقوط « دین بین فو » در ۲۹مارس ۱۹۵۴ به فرماندهی ژنرال جیاپ

0
80
دین بین فو
سقوط « دین بین فو » در ۲۹مارس ۱۹۵۴ به فرماندهی ژنرال جیاپ

دانشجو آنلاین ۱۳۹۷/۱/۹-سقوط « دین بین فو » در ۲۹مارس ۱۹۵۴ به فرماندهی ژنرال جیاپ

«دین ـ بین فو» (DIEN-BIEN-PHW) سقوط کرد. این کلمه عنوان همه روزنامه های جهان در هشتم ماه مه ۱۹۵۴ بود.مردم مشرق زمین در آن زمان درنیافتند که سقوط «دین بین فو» ضربه مرگباری بر استعمارگران فرانسوی است و از نظر سوق الجیشی چه اهمیتی دارد.
نیروهای فرانسوی مستقر در شمال ویتنام سرانجام در برابر تهاجم نیروهای آزادیبخش ویتنام شمالی به‌فرماندهی ژنرال چیاپ، تسلیم شدند.
”دین‌بین‌فو” آخرین پایگاهی بود که در ویتنام شمالی مورد تعرض ارتش آزادیبخش خلق ویتنام قرار می‌گرفت و از این رو برای طرفین، اهمیت فوق‌العاده‌یی داشت.
با پیروزی نیروهای آزادیبخش ویتنام در ”دین بین فو”، دوران استعمار فرانسه نیز بر شبه‌جزیره هندوچین پایان یافت.

نخستین لشگرکشی
از آخر قرن نوزدهم فرانسه، در آن زمان نخست وزیر فرانسه «ژول فری» بود (۱۸۸۱)ژول فری که دموکرات بود آزادی کامل مطبوعات و تعلیمات رایگان و مجانی از یادگارهای بزرگ دوران حکومت او است نیروی عظیمی برای تسخیر هندوچین روانه این سرزمین کرد. در مجلس فرانسه نمایندگان دموکرات از جمله «گامبتا» و «کلمانسو» که ژول فری با حمایت آنها قانون آزادی مطبوعات را به تصویب مجلس رساند نخست او را مورد حمله قرار داده و لشگرکشی ارتش فرانسه به هندوچین را محکوم کردند. ژول فری، در پاسخ آنهاگفت: اگر ما هندوچین را اشغال نکنیم همه منطقه جنوب شرقی آسیا زیر تسلط رقیب بزرگ فرانسه یعنی انگلستان درمی آید.

هوشی ـ مین
«هوشی مین» که در سال ۱۸۹۰ به دنیا آمده بود (فوت ۱۹۶۹) حزب کمونیست ویتنام را در سال ۱۹۳۰ تشکیل داد. او چندسالی در فرانسه کار می کرد. ولی پلیس فرانسه او را به علت فعالیتهای سیاسی به هندوچین فرستاد. از همان زمان «هوشی مین» و دوستان نزدیکش از جمله«جیاپ» تشکیلاتی را به وجود آوردند تاویتنام مستقل شود.با شروع جنگ دوم جهانی ارتش ژاپن همه جنوب شرقی آسیا از جمله هندوچین را اشغال کرد ولی با مقاومت سخت نیروهای «هوشی ـ مین» روبرو شد.هشتم ماه مه ۱۹۴۵ که به جنگ دوم خاتمه داده شد نبرد استقلال طلبان با ارتش فرانسه شروع شد.

پارتیزانها
ارتش فرانسه در سراسر ویتنام اقدام به جنگ کامل علیه ویت ـ مین کرد. شهرها در تصرف فرانسه و دهکده های «خفته» در جنگلهای انبوه و کوهها در اشغال پارتیزانها و جنگجویان «ویت مین» قرار گرفت. ارتش فرانسه تا رودخانه «قرمز» در شمال ویتنام و نزدیک جمهوری چین پیش رفت.«ویت کنگ» هر روز ضربات سختی به ارتش فرانسه می زد و صدهاکامیون حامل سربازان را در دل جنگلها به رگبار مسلسل می بست و امنیت را بکلی از ارتش استعماری سلب کرده بود.«ویت ـ کنگ» راههای ارتباطی فرانسویان را مختل وکابلهای برق و تلفن را قطع می کرد. یک سرباز فرانسوی جرأت نداشت وارد جنگل شود. «ویت کنگ» روزها کشاورزی و شبها جنگ می کرد. ارتش فرانسه نمی دانست «ویت کنگ» کجاست و قادر نبود آنها را از مردم دیگر تشخیص دهد. دولت فرانسه تا می توانست نیرو به ویتنام می فرستاد.

گریه ژنرال
ژنرال «ناوار» (NAVARRE) که فرماندهی کل ارتش فرانسه در ویتنام را عهده دار بود با خبر سقوط «دین ـ بین ـ فو» و اسیر شدن ژنرال دوگاستری به گریه افتاد.
با شکست ارتش فرانسه در «دین ـ بین ـ فو» در فرانسه «پیرمندس فرانس» از حزب سوسیالیست که طرفدار صلح بود نخست وزیر شد و با «ویت ـ کنگ» وارد مذاکره شد.
به موجب قراردادی که بسته شد مدار هفده درجه ویتنام شمالی را از جنوب جدا کرد. هانوی پایتخت «ویت ـ کنگ» به رهبری «هوشی ـ مین» و پایتخت جنوب «سایگون» اعلام شد.

دین بین فو

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ