جهان-ماندگارترین مجله زنان در آلمان چهل‌ساله شد

0
60
ماندگارترین مجله زنان در آلمان چهل‌ساله شد

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۷/۱۱-Aliceema از زمانی که آلیس شوارتسر به همراه سه همکار دیگرش مجله “اِما” را بنیان نهاد چهل سال می‌گذرد. “اما” که برگرفته از نخستین حروف واژه‌ای به معنای رهایی است به حقوق و مسائل مربوط به زنان می‌پردازد. شاید باورنکردنی باشد که ۵۰ سال پیش، زنان حتا در جامعه آلمان نیز حقوق چندانی نداشتند و در درجه اول به عنوان دختر، همسر و مادر مطرح بودند.
برای نمونه طبق قانون آلمان “اگر شوهری از انجام وظایف خانوادگی زنش خرسندی نداشت” می‌توانست همسرش را از ادامه اشتغال بازدارد و او را مجبور به استعفا کند. رسانه‌ها، از جمله رسانه‌ها و برنامه‌های ویژه زنان نیز از محدوده نقش زن در خانواده کمتر خارج می‌شدند و به پوشش و پخت و پز و این گونه موضوع‌ها بسنده می‌کردند.در دهه ۱۹۷۰ اما زنان با اوجگیری جنبش دانشجویی بپاخاستند و حقوق برابر خود را خواستار شدند و نهادهای ویژه خود را بنیان نهادند و جنبش نوین زنان را برپا کردند.
در سال ۱۹۷۷ روزنامه‌نگار ۳۴ ساله‌ای بنام آلیس شوارتسر ۲۵۰ هزار مارک برای کتاب پرفروش خود “فرق کوچک و پیآمدهای بزرگ” دریافت کرده بود. او این پول را سرمایه ایجاد مجله‌ای کرد که تا امروز سردبیری آن را به عهده دارد. او در این باره می‌گوید: «هیچ وقت فکر نمی‌کردم کاری بکنم که آن را تا ۴۰ سال بعد هم ادامه بدهم یعنی این مجله را تهیه و تنظیم کنم. شاید آن موقع کمی ساده‌لوح بودم. یادم هست به همه مراکز زنان نامه‌ای درباره این مجله تازه نوشتم. در آن زمان نمی‌دانستم که زنان یکپارچه خواهران یکدیگر نیستند. از آنجا که پیش از آن گزارشگر بودم نه ناشر، اصلا از ابعاد و مشکلات چنین کاری آگاهی نداشتم».
در نخستین سرمقاله مجله آمده بود: «اِما می‌آید و مردهای حقکش باید بروند. مجله اِما ویژه زنان و تنها به دست زنان تهیه و منتشر می‌شود».
ناگفته نماند که مجله “اِما” به ویژه خود آلیس شوارتسر در درازنای کار روزنامه‌نگاری‌، فرودهایی هم داشته که به خاطر آن دست‌اندرکاران رسانه‌ها همیشه نمی‌توانسته‌اند با او همصدا و سازگار باشند.
برای نمونه هنگامی که رخدادهای شب سال نو ۲۰۱۶ پیش آمد، آلیس شوارتسر در سلسله مقالاتی که بعدها آن‌ها را به صورت کتاب هم منتشر کرد، مهاجران مسلمان را به یک چوب راند و برای تخطئه مردانی که در آن شب به زنان تعدی و تجاوز کرده بودند، مردان عرب را یکپارچه به زن‌ستیزی متهم ساخت.
با این حال مجله “اِما” که بسیاری از مسائل مربوط به زنان مانند “ختنه زنان، خدمت سربازی برای زنان، تن‌فروشی، حقوق زن در کشورهای اسلامی و …” برای نخستین بار در جامعه آلمان مطرح کرده هم اکنون یکی از سرچشمه‌های مهم آگاهی درباره اوضاع و شرایط زنان در آلمان و جهان به شمار می‌آید.
آلیس شوارتسر چهار ماه پس از انقلاب ایران به این کشور رفت و نخست قصد داشت با آقایان خمینی، طالقانی و بازرگان نخست‌وزیر وقت دیدار و با ایشان درباره حقوق زنان گفت‌وگو کند اما همان طور که در گفت‌وگو با بخش فارسی دویچه وله گفت “به این خاطر که برای این گفت‌وگو ها باید روسری به سر میکرد” از آن صرف نظر کرد. او در چند گزارش از دیدار خود از ایران و به ویژه از واکنش‌های زنان در برابر حجاب نوشت: «حجاب نماد یک تراژدی است: در حالی که این پدیده پیشتر نشانه مبارزه علیه غربی شدن اجباری بوده هم اکنون (پس از انقلاب) به نماد تسلیم و فشار تبدیل شده است». شوارتسر پس از سفر به ایران در مجله “اِما” هر چند وقت یکبار به مسائل ایران می‌پرداخته و می‌پردازد.
او در زندگینامه مفصل خود در این باره می‌نویسد: «ما از سال ۱۹۷۹ (انقلاب اسلامی) درباره جنگ‌های صلیبی بنیادگرایان اسلامی که از ایران و پاکستان به آلمان می‌رسند آگاهی داده‌ایم». به این ترتیب ایران برای آلیس شوارتسر تنها در چارچوب بنیادگرایی مطرح بوده و او تلاش‌های زنان کنشگر در زمینه‌های حقوقی و اجتماعی ایران را کمتر زیر نظر داشته است.

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ