بررسی مشکلات صنفی دانشجویان در دانشگاههای ایران – قسمت پایانی

0
99
بررسی مشکلات صنفی
بررسی مشکلات صنفی دانشجویان در دانشگاههای ایران - قسمت پایانی

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۱۰/۱۳-بررسی مشکلات صنفی دانشجویان در دانشگاههای ایران – قسمت پایانی

بررسی مشکلات صنفی دانشجویان در دانشگاههای ایران

دانشگاه و مشکلات ایاب و ذهاب

از جمله مشکلات عمده ی صنفی است که با شروع هر ترم تحصیلی،بایستی با اعتراضات گسترده دانشجویان در دانشگاه های سراسر کشور مواجه شود.یعنی که دادخواهی کند

زمانبندی ورود و خروج می باشدبه دانشگاه ازمعضلات دانشجویان دختر!

یکی دیگر از معضلاتی که به طور خاص در مورد دانشجویان دختر بیشتر صدق می کند، زمانبندی ورود و خروج می باشد؛

به طور مثال در دانشگاه های کرمانشاه، ساعت 18:30 و در شهرکرد، کردستان و قم ساعت 19:00 آخرین زمان ورود دانشجویان دختر به خوابگاه می باشد و همین موضوع هر ساله منجر به اعتراض دانشجویان می شود.

آخرین نمونه از این اعترضات در آذرماه همین امسال مربوط به دانشجویان دختر خوابگاه الزهرا وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بهشتی است که دانشجویان تنها با ثبت اثر انگشت در دستگاه ساعت‌زنی، اجازه تردد دارند.

و این یعنی تحقیر دانشجوی رشته پزشکی که بایستی دکتر شود و طبیت یک مملکت گردد!

جمع زیادی از این دانشجویان به عنوان کادر درمانی آموزشی در بیمارستان‌ها و کلینیک‌های تهران فعال هستند

این در حالی است که خروج از خوابگاه قبل از ساعت ۶ صبح و  ورود به خوابگاه دیرتر از ساعت ۲۱ شب در قالب پیامک به والدین اطلاع رسانی می‌شود.

این هم یعنی یک فضای بی اعتمادی در خانواده ها پاشیدن و تحقیر دانشجویان دختر!‌که معمولا کار این نظام است

یعنی همه را از هم بدبین کردن و تحقیر  و سرکوبی نیز از همینجا آغاز میشود و بایستی در مقابل آن ایستاد

اصلا چه ربطی به خوابگاه دانشجویی دارد که دانشجو چه ساعتی به خوابگاه تردد میکند و یا اصلا نمیکند؟

جز تحقیر و تو سری زدن به دانشجو…

سوال نهایی آیا شورای صنفی در دانشگاه ها فعالیت دارد و چه کارکردی دارد؟

 در برخی دانشگاه ها به واسطه پیگیری ها و اعترضات مکرر دانشجویان، شوراهای صنفی امکان فعالیت دارند؛ البته فعالیت این شوراها زیرنظر حراست دانشگاه بوده و تا جایی اجازه فعالیت دارند که نقشی در شکل گیری اعتراض یا اعتصاب غذا نداشته باشند.

البته در بیشتر موارد شوراهای صنفی پای خود را از حدود تعریف شده ی مسئولان دانشگاه، فراتر می گذارند، به وظیفه ی ذاتی خود عمل کرده و اعتراضات صنفی را شکل می دهند.

در سال های اخیر بدلیل همین اعتراضات و شکل دهی درخواست دانشجویان،‌ این شوراها در مقاطع مختلف منحل شده اند و مجددا با پیگیری ها و اعتراضات دانشجویان امکان فعالیت پیدا کرده اند.

 سوال  :‌میزان اعتراضات صنفی در دانشگاه ها را چگونه برآورد می کنید و نتیجه این اعتراضات چیست؟

 اگردانشجویان  اقدام به ایستادگی کنند  می توانند ؛خیلی از کارها و خواسته ها را به پیش برده  و ماده کنند.

میزان این اعتراضات بسیار زیاد است و به :

شیوه های مختلف مانند اعتصاب غذا،

 تجمع در مقابل ساختمان های مرکزی دانشگاه،

تجمع در مقابل اداره رفاه خوابگاه ها یا تحصن در دانشگاه برگزار می شود.

حجم این اعتراضات  هم به خصوص در ابتدای هر ترم تحصیلی بسیار بیشتر است.

دلیل این موضوع هم این است که دانشگاه سعی دارد که هر ساله امکانات رفاهی را تقلیل بدهد و یا هزینه های آن ها را افزایش بدهد.

این اعتراضات با وجود تهدیدهای حراست ادامه دارد و در بسیاری موارد به درگیری بین دانشجویان و حراست می انجامد.

در واقع این اعتراضات باعث می شود که حکومت   قادر به حذف یکباره امکانات رفاهی دانشجوها نباشد.

 پاسخی که دانشگاه در برابر این مشکلات به دانشجویان ارائه می دهد، طبق معمول و ذاتا در اکثر موارد “کمبود بودجه” می باشد و بنابراین  اعتراضات معمولا شکل سیاسی به خود می گیرند.

این وضعیت دانشجویانی است که چندین سال در دانشگاه های این نظام فاسد که هیچگونه ارزشی برای دانشجویان قائل نیستند، جوانی خود را با این مشکلات می گذرانند، هزینه های زیادی را متقبل می شوند و در انتها نیز در جستجوی کار با دستمزد پایین، هستند.

اما میتوانیم پایه ها رو خراب  کرده و از نوع بسازیم

نتیجه گیری اینکه در دانشگاههای ایران؛ همه موضوعات تبدیل به مشکل شده است.

 از ثبت نام و شهریه گرفته تا سطح علمی و خوابگاه و تا سلف سرویس و تفکیک جنسیتی

مشکل اصلی این است که ساختار کنونی حاکمیت با اندیشه های نو و نوآوری همخوان نیست.

بنابراین دانشجویان بایستی حق خود را در هر موضوعی با اتحاد و همبستگی با یکدیگر مطالبه کنند.

پایان بحث

بررسی مشکلات صنفی دانشجویان در دانشگاههای ایران – قسمت پایانی

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ