ایران – آیا دانشجویان ایران ساکت مانده اند؟ نگاهی گذرا به حرکتهای دانشجویی در یک سال گذشته -قسمت اول

0
55
آیا دانشجویان ایران ساکت مانده اند؟ نگاهی گذرا به حرکتهای دانشجویی در یک سال گذشته

شجو آنلاین ۱۳۹۶/۸/۱۶-قسمت اول

مقدمهاین روزها خیلی ها می پرسند که چرا فضای دانشگاهها و دانشجویان همانند سالهای طوفانی گذشته نیست؟ واینکه چرا دانشجویان  چنان در هزار توی کتاب و هزینه و شهریه و آینده و کار درگیر هستند که کمتر فرصت  می یابند به چیزی فراتر فکر کنند. یا گفته می شود چیزی که جنبش دانشجویی نامیده می شد به دلیل خیانت هایی که به قیام ۸۸ شد، در یک ناکامی تلخ و دردناک به یک دوره فترت رسیده است و نباید انتظار داشت که خیلی زود سر برآورد. و یا این درک و تحلیل وجود دارد که حرکتهای دانشجویی همیشه تابعی از معادلات سیاسی خارج از دانشگاه بوده است و امروز به دلیل وضعیت خاص و بغرنج حاکم بر سیاست ایران این جنبش به دوران افت خود رسیده است.برای درک روشن تر از فضای دانشجویان و دانشگاهها بر آن شدیم که نگاهی به حرکت های دانشجویی طی یک دوره زمانی یک ساله بیندازیم . شاخص ما از حرکت دانشجویی هر حرکتی اعم از صنفی یا سیاسی بوده است که روبه حاکمیت و دولت به طور کلان و یا رو به کارگزاران و یا گماشته های حکومتی در سطوح پایین تر انجام شده است. این دوره زمانی از دهم مهر ماه سال ۹۵ تا دهم مهر ماه ۹۶ تعیین شده است و تلاش داریم هم یک بررسی آماری و کمی و هم یک بررسی کیفی و ماهیتی از تحولات یک ساله دانشجویی ارائه نماییم.بررسی آماری :

در مجموع در این دوره زمانی حدود ۲۴۰ حرکت اعتراضی در سطح دانشگاهها انجام شده است یعنی به طور متوسط هر ماه ۲۰ حرکت اعتراضی توسط دانشجویان صورت گرفته است. این بررسی نشان می دهد که بیشترین اعتراضات دانشجویی در ماه آذر با ۷۶ مورد اعتراض انجام شده که اکثر آنها ارتباط مستقیمی به مناسبت ۱۶ آذر و روز دانشجو داشته است  و کمترین اعتراض در ماه  بهمن با سه مورد اعتراض انجام گرفته است.  این بررسی نشان می دهد که در سه ماه فصل پاییز یعنی در شروع سال تحصیلی بیشترین میزان اعتراض شکل گرفته است یعنی ۱۳۸مورد یا بیش از نیمی از اعتراضات در سه ماه اول تحصیلی صورت گرفته است.

فراوانی اعتراضات :

بررسی فوق نشان می دهد که شهر تهران با ۶۰ مورد اعتراض دانشجویی در سال؛ بیشترین سهم را در میزان اعتراضات سراسر کشور داشته است. رتبه بعدی از آن اصفهان با ۱۵ و رتبه سوم از آن ارومیه با ۱۱ اعتراض اختصاص یافته است.(نموادر شماره ۱)

همین طور در شهر تهران دانشگاه تهران با ۱۵ اعتراض ثبت شده در رأس دانشگاه های معترض قرار داشته است و پس از آن به ترتیب دانشگاههای ملی و تربیت مدرس و صنعتی شریف قرار گرفته اند.

همچنین در دانشگاههای سایر شهرهای ایران چند دانشگاه بیشترین تعداد  اعتراضات را داشته اند. که دانشگاه نوشیروانی بابل بیش از سایر دانشگاهها فعال بوده است. (نمودار شماره ۳) 

ادامه دارد

 


خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ