ایران -آیا دانشجویان ایران ساکت مانده اند؟ نگاهی گذرا به حرکتهای دانشجویی در یک سال گذشته قسمت پایانی

0
61
آیا دانشجویان ایران ساکت مانده اند؟ نگاهی گذرا به حرکتهای دانشجویی در یک سال گذشته قسمت پایانی

دانشجو آنلاین ۱۳۹۶/۸/۱۶-بررسی اعتراضات :

در همان نگاه اول روشن است که دانشجویان به عنوان قشر آگاه و پویای یک جامعه و با توجه به معضلاتی که جامعه ایران با آن روبرو است خواسته ها و مطالبات متنوعی دارند. از مشکل ساده خوابگاه و امکانات زیستی تا امکانات آموزشی و شغلی و تا مطالبات اجتماعی و سیاسی تا مطالبه آزادی و نفی استبداد.

برغم این تنوع و گوناگونی  این اعتراضات در  ۴دسته قابل تشخیص اند:

۱-اعتراضات صنفی و شغلی؛ شامل  مشکل  خوابگاه ، تغذیه، وامهای دانشجویی، شهریه ها و موانع استخدامی

۳-اعتراض به تبعیض جنسیتی در دانشگاهها

۴-اعتراضات به سرکوب در دانشگاهها

۵-اعتراضات سیاسی و اجتماعی

که به اختصار آنها را رفاهی، جنسیتی، سرکوب و سیاسی نام گذاری می کنیم.

همانطور که در نمودار شماره ۴ مشاهده می کنید  بیش از ۶۰درصد اعتراضاتی که در دانشگاهها صورت گرفته بود به خواسته های صنفی و رفاهی دانشجویان و تنها نزدیک به ۱۰ درصد اعتراضات ماهیت سیاسی و اجتماعی عام داشته است.

معنای پدیده  به خودی خود  آن است که حکومت بر آن بوده است که دانشجویان را نیز همانند همه مردم چنان درگیر معیشت و زیست اولیه خود نماید که امکان اندیشیدن و پرداختن به مسائل دیگر را نداشته  باشند. با این وجود نباید از نظر دور داشت که به رغم این تلاش مستمر رژیم برای بستن همه شکاف ها در دانشگاه، ۴۵ مورد اعتراض نسبت به پدیده سرکوب و ۱۹ اعتراض نسبت به تبعیض جنسیتی علیه زنان و دختران در دانشگاهها صورت گرفته است.(نمودار شماره4)

شکل اعتراضات؛

بررسی ها نشان می دهد که به رغم تصور اولیه، عمده اعتراضات دانشجویان به صورت تجمع انجام گرفته است یعنی بیش از ۷۰ درصد اعتراضات به صورت تجمع  و حضور در محل انجام گرفته است و استفاده از اینترنت و فضای مجازی  سهم ناچیز  ۴درصدی داشته است.(نمودار شماره5)

اعتراضات پراکنده و بی هدف نبوده است بلکه گاهی تجمعی برای چندمین روز ادامه یافته تا به سرانجامی برسد و یا وقتی خواسته و مطالبه یی از طرف دانشگاه تهران یا مثلا رازی مطرح می شد همان خواسته فردا در دانشگاههای دیگر هم شنیده می شد.

نتیجه گیری :

دانشجو به مثابه آزادترین و آگاه ترین قشر جامعه به رغم همه سرکوب ها و فشارها و به رغم خونی که طی ۳۸ سال حکومت آخوندها از پیکره اش بر زمین ریخته است و به رغم همه افت و خیزها؛ در جنگی مستمر و طولانی با دیو استبداد بوده و هست.

حکومت گران به رغم برخورداری از همه اهرمهای قدرت نتوانستد دانشگاه را خاموش و ساکت کنند. در همین یک سال گذشته دیدیم که چگونه در چندین نوبت دانشجویان آگاه با پذیرش همه خطرات به طور علنی به بازخوانی بزرگترین کشتار و جنایت علیه بشریت در ایران یعنی قتل عام سال ۶۷ فراخواندند و از تریبون های رسمی دانشگاه مطالبات خود را مطرح کردند.قطعا این  جنبش ریشه دار در سال تحصیلی جدید توفنده تر به پیش خواهد رفت و شعله های خیزش و قیام در دانشگاههای ایران؛ شوری دیگر برخواهد افروخت.پایان

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95

گذاشتن پاسخ